این سرود، روایت دلی است که پس از رنج و ویرانی، در حضور عیسی مسیح آرام گرفته است. از کلامی میگوید که چون بذر مهر در دل کاشته میشود، از محبتی که به اطاعت میانجامد، و از نجاتی که ویرانه را آباد میکند. با نوای ساده و صمیمی دمبوره سروده شده برای خدایی که در دل ساکن میشود و زندگی را تازه میسازد.
