در طول تاریخ، انسان همیشه بهدنبال نجات بوده است؛ نجات از ترس، گناه، پوچی، رنج و در نهایت مرگ. تمدنها تغییر کردهاند، علم پیشرفت کرده، فلسفهها آمده و رفتهاند، اما سوال اصلی همچنان باقی مانده است: آیا انسان میتواند حقیقتا نجات پیدا کند؟ در میان تمام شعارها و باورها، عیسی مسیح ادعایی کرد که هیچکس […]
کتاب مقدس با یک اعلام آغاز میشود، اعلامی که جهت کل هستی را تعیین میکند: «در ابتدا خدا آسمانها و زمین را آفرید» (پیدایش 1:1) این جمله یک چارچوب کامل برای فهم جهان است. جهان در این نگاه، نه یک فرآیند خودبسنده است، نه نتیجهی ضرورت کور طبیعت، و نه محصول تصادف بیهدف. جهان «آفریدهشده»
کتاب مقدس مشکل انسان را در سطح رفتار توضیح نمیدهد، بلکه در سطح رابطه و وضعیت وجودی مطرح میکند. روایت سقوط در پیدایش، تنها داستان یک تخلف اخلاقی نیست، بلکه توصیف یک تصمیم بنیادین است: انسان میخواهد مستقل از خدا تعریف شود. این استقلالطلبی در ظاهر، رسیدن به آگاهی بیشتر است، اما در واقع جدایی
تنبلی لحظهای است که انسان از آنچه میداند باید انجام دهد، دست میکشد. نه به این دلیل که نمیتواند، بلکه به این دلیل که نمیخواهد یا خودش را قانع کرده که «فعلا لازم نیست». این نقطه، همانجایی است که مسئله از یک رفتار ساده، به یک مسئله روحانی تبدیل میشود. در باور کلیسا، انسان برای
آیا سقط جنین در مسیحیت مجاز است؟ سقط جنین عملی است که خداوند از آن کراهت دارد؛ در واقع، چنین اقدامی در کلام خدا «قتل» محسوب میشود؛ زیرا از لحظهای که نطفه در رحم مادر شکل میگیرد، موجودی زنده و صاحب روح است. حتی اگر مادری ناخواسته یا در اثر تجاوز باردار شده باشد، اقدام
بسیاری میپرسند که چرا خدمت میکنید یا چرا در کلیسا تعلیم میدهید؟ سادهترین پاسخ این است که کتابمقدس کلام خداست و میخواهم آن را چنان تعلیم دهم تا دیگران درک کنند، مجهز شوند و طبق تعالیم یافتشده زندگی کنند تا در نهایت، منش آنها شبیه به استاد اعظم ما، عیسی مسیح، شود. فلسفه تدریس من
هر کس باید تسلیم قدرتهای حاکم باشد؛ زیرا هیچ قدرتی جز از سوی خدا نیست و قدرتهای موجود را خدا مقرر کرده است. پس هر که در برابر قدرت حاکم بایستد، در حقیقت در برابر ترتیب خدا مقاومت کرده است و آنان که چنین کنند، داوری را بر خود خواهند خرید (رومیان ۱۳: ۱-۲). بر
مقدمه: چرا مسیحیان ادعا میکنند که عیسی مسیح، خداوند است؟ این مقاله دفاعیهای است بر الوهیت مسیح. اسلام مدعی است که عیسی مسیح صرفاً یک انسان و پیامبری از جانب خداست و محمد که بزرگترین و خاتم انبیاست، جانشین او شده است؛ اما مسیحیت بر این ایمان استوار است که عیسی، همان خدای مجسم در
در آفرینش، خداوند آدم و حوا را به شباهت خود آفرید (پیدایش ۱: ۲۶). یکی از اهداف این خلقت، برقراری رابطهای عاشقانه و صمیمی میان انسان و آفریدگار بود؛ چنانکه در آغاز، خداوند در باغ عدن قدم میزد و با آدم گفتوگو داشت. امروز نیز اهداف الهی تغییر نکرده است؛ خداوند از ما انتظار دارد
اگر از خودمان بپرسیم بیشترین زخمهای زندگی ما از کجا آمدهاست، احتمالا میگوییم از انسانها. اما اگر کمی دقیقتر نگاه کنیم، میبینیم بیشتر این زخمها نه از رفتار انسانها، بلکه از حرفهایشان رسیدهاست. یک جملهی تحقیرآمیز از پدر. یک طعنهی بهظاهر شوخی از دوست. یک قضاوت عجولانه از کسی که برای ما مهم بودهاست. و