سرود پرستشی

این سرود، روایت دلی است که پس از رنج و ویرانی، در حضور عیسی مسیح آرام گرفته است. از کلامی می‌گوید که چون بذر مهر در دل کاشته می‌شود، از محبتی که به اطاعت می‌انجامد، و از نجاتی که ویرانه را آباد می‌کند. با نوای ساده و صمیمی دمبوره سروده شده برای خدایی که در

این سرود با دمبوره اجرا شده و بیان دعایی ساده در حضور خداست. اعتراف دلی است که باور دارد خدا او را می‌شناسد، از اندک آرزوهایش آگاه است و در همه حال شبان اوست. در روزهای فرسودگی و در زمان شادی، امید ما به همان خدایی است که ما را به نام می‌خواند و از