مزامیر، فصل بیست و ششم

در این مزمور، داوود از خدا می‌خواهد قلب و نیت او را بیازماید. او بر اعتماد خود به خدا، دوری از شرارت و محبت به حضور خدا تأکید می‌کند و در پایان، امیدش را بر رحمت و رستگاری خدا قرار می‌دهد. این مزمور دعوتی است به زندگی صادقانه در حضور خدا.

پیمایش به بالا