مزامیر، فصل بیست و هفتم

مزمور ۲۷ سرودی از داوود است که در آن ایمان و اعتماد به خداوند در میان ترس‌ها و دشواری‌های زندگی به زیبایی بیان شده است. این مزمور یادآور می‌شود که حضور خدا قوت، پناهگاه و امید ماست و کسانی که بر او توکل می‌کنند، هرگز تنها نخواهند ماند.
«خداوند نور و نجات من است؛ از که بترسم؟» (مزمور ۲۷ : ۱)

پیمایش به بالا