مزمور ۲۸ دعای داوود در روزهای سختی است. او از خدا میخواهد فریادش را بشنود و او را با شریران یکسان نسازد. سپس با اطمینان اعلام میکند که خدا دعایش را شنیده است و مزمور از التماس به شکرگزاری تبدیل میشود. این فصل با دعایی برای نجات، برکت و شبانی قوم خدا پایان مییابد و یادآور میشود که خدا قوت، سپر و پناه کسانی است که بر او توکل میکنند.
