گاهی ما برای دیدهشدن عجله داریم؛ برای نشستن در «بالا». اما تعلیم مسیح در لوقا ۱۴: ۷ – ۱۱ مسیر دیگری را نشان میدهد. او از یک صحنه ساده شروع میکند، مهمانانی که برای جای بهتر رقابت میکنند، اما پرده از یک واقعیت عمیق برمیدارد: عطش پنهانِ ما برای مهمبودن. «هر که خود را بزرگ
کلام خدا ما را دعوت میکند که نگران فردا نباشیم… چقدر از سنگینی زندگی ما از چیزی میآید که هنوز اتفاق نیفتاده؟ امروز را زندگی کن، نفس بکش و بار فردا را به خدا بسپار. او که دیروز همراهت بود، امروز نیز با توست و فردا پیش از تو آنجاست.
در انجیل مرقس ۱۱ : ۱۲ : ۲۴، عیسی درخت انجیری را میبیند که از دور پر از برگ است، اما وقتی نزدیک میشود، میوهای در آن نیست. این تصویر ساده یک حقیقت جدی را آشکار میکند: ظاهر سرسبز همیشه نشانهٔ حیات واقعی نیست. گاهی ممکن است زندگی ایمانی ما نیز شبیه همان درخت باشد؛
